De Kracht van Echt Zien: Wat er gebeurt wanneer jij gezien wordt

Soms gebeurt er iets onverwachts wanneer iemand je aankijkt. Niet zomaar even, niet vluchtig of oppervlakkig, maar écht. Een blik die niet door je heen priemt, maar door je masker heen kijkt. Een blik die niet ontleedt, maar herkent.

Dat moment … dát is waar mijn kracht ligt. En voor sommige mensen voelt dat even spannend. Niet omdat ik iets doe, maar juist omdat ik niets doe behalve aanwezig zijn, met aandacht, met rust, met helderheid.

De ontmoeting voordat er woorden zijn

Voordat er één woord gezegd wordt, ontstaat er vaak al beweging. Een soort innerlijke verschuiving. Een tinteling van herkenning. Een lichte onrust misschien, niet van gevaar, maar van eerlijkheid. Mensen vertellen me weleens: “Het voelt alsof je dwars door me heen kijkt.”

En misschien klopt dat ook. Niet omdat ik jou ontrafelen wil, maar omdat ik zie wat jij al die tijd al draagt. Niet omdat ik jou ‘lees’, maar omdat jij jezelf in mijn aanwezigheid net íets minder verstopt.

De kracht erachter

Mijn kracht is geen techniek. Geen interventie. Geen strategie of kunstje. Het is simpelweg aanwezigheid. Onvervalst. Ongemodificeerd. Ongewenst gedrag doe ik niet, alleen echt gedrag. En echt gedrag roept bij anderen echt gedrag op. Dat is het hele geheim.

Maar wat doet dat dan met jou?

Misschien voel je iets verschuiven. Misschien komt er een zachte vraag in je op. Of voel je een kleine weerstand. Ook heel mooi, want weerstand wijst naar iets dat aandacht vraagt.

Vaak gebeurt er dit:

• Je voelt dat je niet hoeft te spelen.

• Je merkt dat je iets in jezelf begint te horen wat je eerder wegduwde.

• Je lichaam ontspant of juist beweegt.

• Iets in jou wordt nieuwsgierig naar jezelf.

Niets moet. Alles mag. En wat er ontstaat, ontstaat omdat JIJ het toestaat. Niet omdat ik iets van je wil.

Een prille uitnodiging

Voordat je besluit of dit bij je past, wil ik je iets speels en kleins vragen. Niets groots, niets zwaars.

Sta één moment stil en voel eens wat er in jou beweegt bij het idee dat iemand je écht ziet.

Is het warmte? Is het spanning? Is het nieuwsgierigheid? Is het een klein beetje ongemak? Of misschien zelfs opluchting? Wat het ook is, het klopt allemaal. Dat wat je voelt, dát is de ingang. Niet naar mij, maar naar jezelf.

Tot slot

Mijn kracht is niet om jou te veranderen. Mijn kracht is dat jij jezelf durft te ontmoeten wanneer iemand jou zonder oordeel ziet. En als er in jou nu iets heel kleins zegt: “Misschien wil ik dat wel eens ervaren…” , dan is dat kiempje al genoeg. Meer hoeft er nog niet te zijn.