Ziel tot ziel – over een ontmoeting die me raakte tot in mijn kern

Soms is één gesprek genoeg om je te herinneren waarom je dit werk doet.

Een onverwachte ontmoeting

Voor een actie ten bate van iemand die geraakt is door kanker, bood ik als counselor vrijwillig gesprekken aan. Een man meldde zich aan. Voor mij, op dat moment, was hij gewoon een van de aanmeldingen. Tot tijdens het kennismakingsgesprek duidelijk werd dat hij de vader is van — zijn dochter — die momenteel vecht tegen kanker. Zij is degene voor wie de actie is opgezet.

Alles in mij ging aan

Toen ik dat hoorde, gebeurde er iets. Alles in mij ging aan. Mijn hart, mijn intuïtie, mijn vakmanschap. Dit was geen ‘gewone’ sessie. Dit was iets anders. Iets groters. En ik voelde: ik wil hier zijn. Volledig. Aanwezig. Op de top van mijn kunnen.

Tijdens ons gesprek vertelde hij ook dat zijn vrouw — zijn grote liefde, moeder van zijn dochter — jaren geleden is overleden aan kanker. Nu staat hij opnieuw in dat brandpunt van pijn, verlies en hoop. Maar dit keer als vader van een dochter die leeft tussen angst en overgave.

De kracht van aanwezigheid

Het gesprek was intens. Zwaar en licht tegelijk. Want tussen de woorden door viel ruimte. Stilte. Vertrouwen. We hoefden niet alles te benoemen. Soms was het genoeg om te zijn. Niet als counselor tegenover cliënt. Maar als twee mensen in een gedeeld menselijk moment.

Ik voelde me vereerd dat ik hem mocht spreken. En ik voelde hoe waardevol het is om je niet alleen professioneel op te stellen, maar ook menselijk. Niet boven, niet ernaast, maar naast hem. Gewoon… naast hem.

Een omhelzing die alles zei

Aan het eind van het gesprek stonden we op. We keken elkaar aan. Geen woorden. Alleen een omhelzing. Die ene knuffel zei alles. Over herkenning. Over verbondenheid. Over dankbaarheid. Niet formeel. Niet gepland. Maar echt.

Tranen van verwondering

Op weg naar huis kwamen de tranen. Geen verdriet. Geen zwaarte. Maar verwondering. Ontroering. Alsof het leven me even liet voelen waar het écht om draait: de kracht van echte verbinding. Juist dát woord; Verbinding. Niet voor niets onderdeel van mijn bedrijfsnaam; ConnectingTheDots, CTD Counseling.

Thuis deelde ik mijn emoties met mijn vrouw. In vertrouwen. Zonder details, met alle respect voor de privacy van de cliënt. Maar wel met open hart. Want dit draag je niet alleen. Dit vraagt om ruimte. Om erkenning.

Dit is waarom ik dit werk doe

Deze ontmoeting zal ik nooit vergeten. Niet als casus. Niet als ‘bijzonder gesprek’. Maar als herinnering. Aan waarom ik dit werk met zoveel liefde doe. Aan hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor zielswerk. Aan de diepe betekenis van écht mens-zijn, ook als professional.

Ziel tot ziel.